Mennonici w Stogach Malborskich pojawili się już w latach 60. XVI w. Przez kolejne stulecia ich wspólnota odgrywała istotną rolę w życiu ekonomicznym i społecznym wsi. W 1820 r. na łączną liczbę 301 mieszkańców aż 202 było mennonitami. Od drugiej połowy XVIII stulecia wspólnota mennonicka posiadała swój własny cmentarz i świątynię, która po rozbudowie w 1874 r. stała się największym domem modlitwy należącym do tego wyznania na Żuławach. W jej wnętrzu, jako jednej z pierwszych menonickich świątyń, pojawiły się organy. Niestety, podobnie jak większość budynków sakralnych tego typu, nie przetrwała do naszych czasów. Zachował się natomiast powstały w jej pobliżu cmentarz. Dziś jest to największa zachowana menonicka nekropolia. Na obszarze 2,6 ha znajduje się 260 obramowań po nagrobkach oraz 78 nagrobków. Uwagę przykuwa m.in. nagrobek starszego gminy mennonickiej w Stogach – Abrahama Regiera. Wśród form nagrobnych dominują bogato zdobione stele. Za ciekawostkę sztuki sepulkralnej można uznać znajdujący się w południowej części cmentarza nagrobek z kamiennym hełmem wojskowym.
